Verkeerde operaties aan dunne darm bijna fataal
Als Marcia in 1976 al na 28 weken zwangerschap ter wereld komt, weegt ze maar één kilo. De artsen denken dat het een miskraam is en laten haar liggen om dood te gaan, maar ze overleeft. Ze heeft een perforatie in haar dunne darm. Die perforatie wordt dichtgemaakt. Op een andere plek in haar dunne darm ontstaat een perforatie. Ook hieraan wordt ze geopereerd. Ze is nog geen week oud of ze heeft al twee operaties achter de rug.
Ze heeft ook een aangeboren afwijking aan een nier. Een van de uitgangen is vernauwd. Gedurende tien jaar heeft ze nierkolieken. De artsen die ze bezoekt, zeggen dat de klachten psychisch zijn. De ouders vragen een echo aan bij de huisarts. Uit die echo blijkt dat de nier erg opgezet is door de aangeboren afwijking. Marcia wordt geopereerd. De klachten aan de nier zijn over. Enkele maanden later krijgt ze darmkolieken rechtsonder in haar buik. Kinderarts Da C. in het Atrium Medisch Centrum in Kerkrade doet geen onderzoek en zegt dat het allemaal psychisch is. Ook volgens kinderarts J. in het Academisch Ziekenhuis Maastricht is dit het geval. Marcia heeft heel veel pijn en gaat daarom naar gastro-enteroloog R. in het Atrium Medisch Centrum in Heerlen. Hij maakt een contrastfoto van haar dunne darm. Daarop ziet hij niets. Als Marcia klaagt over heel veel pijn, zegt hij: “Ga maar naar de psychiater.” Omdat ze wel beter weten, gaan de ouders met Marcia naar het Klinikum in Aken in Duitsland. Als R. daar weet van krijgt, schrijft hij in het dossier dat hij hen daarnaar verwezen heeft. In Aken blijkt dat ze een halve afsluiting van de dunne darm en een fistel heeft. Hierdoor kan de voeding de darm niet goed passeren. Dit verklaart de kolieken. Ze wordt geopereerd aan verklevingen in haar dunne darm. De operatie duurt 8 uur. Daarna krijgt ze tot brakens toe kolieken “bovenaan” zoals ze zegt. Algemeen chirurg L. in het Atrium Medisch Centrum in Heerlen denkt dat ze verklevingen in haar dunne darm heeft en opereert haar zonder deugdelijk onderzoek te doen. De klachten blijven. Daarom gaat ze naar gastro-enteroloog V. in het Academisch Ziekenhuis Leiden. Die constateert dat Marcia een trage maaglediging bij vast voedsel en een trage dunnedarmpassage heeft. Als hij in het dossier ziet dat de klachten allemaal psychisch zijn, papegaait hij zijn collega’s. Ook volgens gastro-enteroloog B. in het Academisch Ziekenhuis Maastricht zijn de klachten psychisch. In het dossier omschrijft hij Marcia als “infantiel en neurotisch”. Algemeen chirurg G. in het Academisch Ziekenhuis Maastricht maakt het helemaal bont en zegt tegen Marcia: “Je hebt een kronkel in je hersens.” In de Lucaskliniek in Hoensbroek wordt ze zelfs behandeld als anorexiepatiënte. Volgens algemeen chirurg J. in het Academisch Ziekenhuis Rotterdam heeft Marcia problemen met haar dunne darm. Hij opereert haar daaraan twee keer. Door haar niet te opereren boven aan haar maag, waar ze de klachten heeft, maar aan de verklevingen, houden de klachten aan en verergeren zelfs. Ze krijgt ook onder in haar buik kolieken. J. stuurt haar naar huis met een gat in haar maag met een slang erin met daarin 500 cc voeding, terwijl ze niets aan haar slokdarm heeft. Gastro-enteroloog S. in het Academisch Ziekenhuis Maastricht denkt dat Marcia een anorexiepatiënte is en laat haar acht maanden opnemen. Marcia gaat naar verschillende ziekenhuizen. Ze krijgt te horen dat de klachten psychisch zijn, ze gedragsstoornissen heeft of ze wordt botweg geweigerd. Algemeen chirurg H. in het Atrium Medisch Centrum in Heerlen vindt dat ze verpleegd moet worden in een psychiatrische inrichting. Zo komt ze terecht in Welterhof in Heerlen, waar psychiater R. zonder met zijn ogen te knipperen tegen haar zegt: “Je bent echt gek” en haar een week laat opsluiten. Na deze nachtmerrie ligt ze een half jaar thuis omdat ze overal geweigerd wordt. In februari 2000 weegt Marcia nog slechts 32 kilo, ze is ernstig verzwakt en kan niet meer eten en lopen. Omdat ze door de kolieken incontinent is, ligt ze in luiers. Ze kan niet meer drinken en droogt uit. De wanhoop nabij wenden de ouders zich tot Willibrord Frequin, de moderne Robin Hood die zich door niemand laat afschepen. Hij zorgt door 6 tv-uitzendingen ervoor dat Marcia in de Klinik im Schachen in Aarau in Zwitserland behandeld wordt. Gastro-enteroloog Van de B. constateert daar dat haar maaguitgang veel te nauw is en haar dunne darm vernauwingen heeft waardoor gal terug de maag instroomt. Er is dus helemaal geen sprake van psychische problemen. Marcia wordt in maart 2000 geopereerd door algemeen chirurg Z. Die zegt dat als ze twee weken gewacht had, ze overleden was en ze een geboorteafwijking aan haar maag heeft, pylorospasmus. Dat is ondoorgankelijkheid van de maaguitgang. Buiten de huisarts heeft geen enkele arts in Nederland dat ooit geconstateerd. Hoewel hij dat opschrijft in het dossier, negeert algemeen chirurg J. het. Verder blijkt dat door de operaties in Nederland maar liefst 5 meter dunne darm is verdwenen zonder dat Marcia of haar ouders daarvan op de hoogte zijn gesteld. Als complicatie ontstaat een perforatie in de dunne darm. Hierdoor is een vervolgoperatie nodig. De artsen in Zwitserland spreken er schande van dat de Nederlandse artsen verkeerde diagnoses hebben gesteld, Marcia niet de juiste behandeling hebben gegeven en haar lieten verhongeren en verdorsten. Na de Zwitserse behandeling gaat het beter met Marcia. Ze kan weer lopen, is niet meer incontinent en komt 18 kilo aan.
Voor de operatie in Zwitserland vraagt Marcia toestemming aan zorgverzekeraar CZ in Sittard. Die traineert de zaak zo lang dat ze noodgedwongen naar Zwitserland afreist om zich te laten onderzoeken. Hieruit blijkt dat ze met spoed geopereerd moet worden. CZ betaalt dan niet met de smoes dat ze geen toestemming heeft afgewacht. Ook de vervolgoperatie weigert CZ te betalen. Nu is de reden dat Zwitserland geen EU-land is.
De specialisten in Nederland laten Marcia 16 maanden aan haar lot over. Daarom gaat ze in juli 2001 naar het Klinikum in Aken, waar ze geopereerd wordt door prof. S. Deze operatie leidt tot een verbetering van twintig procent. Marcia heeft nog steeds kolieken in haar maag en dunne darm door de verkeerde operaties aan haar dunne darm in Heerlen en Rotterdam.