Medisch Tuchtcollege maakt zichzelf tot Medisch Kluchtcollege
Het Medisch Tuchtcollege wordt door haar manier van Tuchtspreken bij herhaling, en niet alleen door NeVeMeDis, als Medisch Kluchtcollege afgeschilderd. Aangeklaagde artsen worden door het Medische Tuchtcollege schaamteloos bevoordeeld. In de tuchtzaak van mevr. Irene de Leeuw tegen prof. Verwoerd, voormalig KNO-arts van Dijkzigt te Rotterdam, maakte het Regionaal Medisch Tuchtcollege (RMT) uit Den Haag er helemaal een potje van. Het RMT trad in deze zaak ook daadwerkelijk op als Medisch Kluchtcollege . In de Openbare Hoorzitting op 19 maart jl. werd door het RMT een klucht in 6 bedrijven opgevoerd. Irene de Leeuw klaagde tijdens deze Hoorzitting Verwoerd aan wegens onnodig agressief opereren in het hoofd met ernstige invaliditeit als gevolg en ook ernstige nalatigheid tijdens de 6-jarige controle behandeling door Verwoerd in Dijkzigt van januari 1984 tot mei1990.
Bedrijf 1: Het RMT heeft de klachtzaak onnodig 4 jaar vertraagd zodat Verwoerd met pensioen kon gaan. Zo kreeg de getuige-deskundige dr. Buiter, KNO-arts van het Academisch Ziekenhuis in Groningen vijftien maanden de tijd om een Getuige-deskundige rapport uit te brengen. Een werkje van hooguit een paar weken. Daarna kreeg Verwoerd alle tijd van het RMT zogenaamd om afscheid te nemen van zijn nationale en internationale functies tijdens het met pensioen te gaan.
Bedrijf 2: Als enige ziekenhuis ter wereld voert KNO-Dijkzigt de zgn. DENKER operaties uit bij ontstekingen in de sinussen (holtes in het hoofd) zoals bij een kaakholte-ontsteking. De DENKER operatie is een vooroorlogse KNO operatie uit het jaar 1906 die bij sinusoperaties werd toegepast totdat antibiotica beschikbaar kwam. Andere ziekenhuizen in de wereld gebruiken de moderne kijkoperatie, de zogenaamde FESS, in Nederland notabene ingevoerd door dr. Buiter. Het RMT vindt echter dat de DENKER operatie geen experiment is maar een heersende werkwijze. Zelfs Verwoerd durft dat niet te verklaren. Hij vindt dat de DENKER alleen als een laatste-toevlucht-operatie gebruikt mag worden bij herhaald falen van andere methoden en dan nog alleen bij bepaalde ziektebeelden. Bovendien vraagt Verwoerd in een eerste artikel over de DENKER, gepubliceerd in 2001, om verder onderzoek teneinde aan te tonen, dat zijn gemodificeerde DENKER wel degelijk waarde heeft. Irene de Leeuw werd in 1990 door Verwoerd geopereerd volgens DENKER: toen was het blijkbaar een experiment. Of toch een laatste-toevlucht-operatie noodzakelijk geworden door ernstige verwaarlozing door Verwoerd?
Bedrijf 3:Volgens het RMT was er bij Irene de Leeuw geen sprake van ernstige infectie in het hoofd. Verwoerd schreef zelfs een brief, waarin hij verklaarde, dat er helemaal geen sprake was van infectie. Echter in het medisch dossier, zoals dat is samengesteld door Verwoerd zelf, staat enkele malen vermeld: (terugkerende) (chronische) osteomyelitis. Osteomyelitis, zeker in het hoofd, wordt wereldwijd gezien als een zeer ernstige infectie. Hoezo is dat niet ernstig, kluchtcollege? Bij Irene de Leeuw werden in Dijkzigt ook nog regelmatig in het operatiegebied diverse (ziekenhuis)bacteriën gekweekt, waaronder een (pathologische=ziekmakende) Staph. aureus, die in 40% van de gevallen verantwoordelijk is voor het optreden van osteomyelitis, alsmede de bacteriën Pseudomonas stutzeri en Enterobacter clocae. Het RMT vond dat echter niet van belang.
Bedrijf 4: Verwoerd beweerde ook nog dat hij rechts de beruchte DENKER operatie bij Irene de Leeuw heeft uitgevoerd, omdat zij al eerder in 1970 op die plaats geopereerd zou zijn. Het RMT accepteerde deze onzin van Verwoerd, ondanks objectieve medische bewijzen dat Irene de Leeuw in 1970 helemaal niet rechts geopereerd is. Blijkbaar had Verwoerd een medisch alibi nodig om zijn nalatigheid te verbergen. Ook beweerde Verwoerd, volslagen ten onrechte, dat Irene de Leeuw een bepaalde ziekte zou hebben in het hoofd (chronische sinusitis), dat zijn agressieve met amputatie te vergelijken DENKER operatie zou moeten rechtvaardigen. Ook deze onzin werd zonder meer door het RMT geaccepteerd als zijnde de waarheid. Medische scans gemaakt in Dijkzigt wijzen echter overduidelijk uit, dat er rechts nooit eerder is geopereerd dan alleen door Verwoerd.
Bedrijf 5: Tijdens de behandeling van Irene de Leeuw in Dijkzigt werden diverse medische scans gemaakt. Enkele daarvan zijn inmiddels verdwenen. Drie andere scans werden volgens o.a. buitenlandse specialisten foutief beoordeeld. In de zaak tegen dr. Oei, nucleair geneeskundige van Dijkzigt, verklaarde getuige prof. Cox, dat Oei niet alleen de nucleaire scan foutief heeft beoordeeld, maar ook het verkeerde scan systeem heeft gebruikt. Echter, het RMT keurde de foutieve handelswijze van Oei goed, en ging geheel voorbij aan de getuigenis van prof. Cox, ondanks het feit, dat prof. Cox een internationale reputatie heeft als nucleair specialist die o.a. 150 publicaties op zijn naam heeft staan. Bovendien was prof. Cox van 1972 tot eind 1998, dus 16 jaar, hoofd van de afdeling Nucleaire Geneeskunde van de Dr. Daniel den Hoed Kliniek
Bedrijf 6: Dr. Buiter was door het RMT opgeroepen om als Getuige-deskundige te verschijnen op de Openbare Hoorzitting van 19 maart. Tot grote verbazing van de aanwezigen, (waarschijnlijk met uitzondering van Verwoerd en het RMT zelf), verscheen dr. Buiter niet, zodat hij ook geen bezwarende verklaring tegen Verwoerd kon afleggen. Dr. Buiter schreef o.a. in het getuige-deskundige rapport, dat Verwoerd bij Irene de Leeuw vier KNO-operaties ten onrechte heeft uitgevoerd en samenvattend vaktechnisch onjuist heeft gehandeld; ook schreef dr. Buiter, dat KNO-Dijkzigt in de achterhoede van de moderne KNO behandelingen verkeert. Volgens mr. Römer, secretaris van het kluchtcollege, had hij (notabene een meester in de rechten!) per ongeluk een verkeerd adres voor de uitnodigingsbrief aan dr. Buiter gebruikt. Echter enkele dagen voor de Openbare Hoorzitting had een journaliste van de Haagsche Courant nog contact opgenomen met dr. Buiter. Dr. Buiter heeft toen aan deze journaliste duidelijk te kennen gegeven op de openbare hoorzitting te zullen verschijnen.
Volgende bedrijf: Irene de Leeuw zal tegen de uitspraak van het RMT in hoger beroep gaan bij het Centraal Medisch Tuchtcollege en zo nodig deze zaak voorleggen aan het Europese Hof. Zij doet dat in de overtuiging dat de aangeklaagde arts Verwoerd, maar ook Oei hun rechtmatige straf niet zullen ontlopen.
Op deze pagina kunnen leden van NeVeMeDis op verzoek zaken aankondigen. Zoals b.v. radio- en tv- uitzendingen en rechtzaken enz..